De PGB driehoek

De PGB driehoek; Budgethouder, Budgetverstrekker en SVB, wie is nu de werkgever van de ingeschakelde zorgverleners?

Naar aanleiding van een paar tweets waarin een aantal vragen gesteld worden het volgende blog ter verduidelijking. De vraag wordt gesteld wie nu de verantwoordelijk werkgever is in de huidige situatie waarin het loon wordt uitbetaald door de SVB. Als door de gemeente en de zorgverzekeraar (of vanuit de WLZ) geld gestort wordt bij de SVB zijn die als budgetverstrekkers dan niet de werkgevers? En hoe zit het dan met de werkgeverslasten? Helaas moet ik beginnen met wat taaie juridische theorie, maar later zal blijken waarom.

Als er een PGB wordt toegekend dan is degene die dit budget verkrijgt de bezitter van het budget. In de oude situatie, toen het geld nog gewoon op je rekening werd gestort en je daarmee kon betalen, was je ook de houder van het budget. Als je houder bent betekent dat dat je de feitelijke macht over het budget hebt. In de nieuwe situatie ben je nog steeds de bezitter van het budget. Alleen heb je niet meer de feitelijke macht erover, die ligt bij de SVB. Daarmee is de SVB in feite de houder van het budget geworden. Jij geeft de SVB als rechthebbend bezitter van het budget opdracht tot het verrichten van betalingen, die de SVB vervolgens voor jou verricht. De SVB verricht dan in opdracht van jou rechtshandelingen, in dit geval loonbetalingen. Daarmee oefent ze de feitelijke macht over het budget uit. Ook al noemt de SVB je nog steeds budgethouder (vanuit het verleden) door een juridische bril bekeken ben je dat niet meer maar is de SVB dat. Jij bent wel nog steeds de budgetbezitter.

Waarom het onderscheid tussen houder en bezitter zo benadrukt? Omdat dit allerlei consequenties heeft voor de rechtsverhoudingen die vervolgens ontstaan tussen de “budgethouder” (die we in navolging van de SVB maar zo zullen blijven noemen), de SVB en de budgetverstrekker. Aangezien de budgethouder nog steeds bezitter van het budget is en de SVB slechts de feitelijke macht uitoefent in diens opdracht, verandert er niets in de verhouding tussen budgethouder en zorgverlener. De budgethouder en de zorgverlener hebben een overeenkomst tot het verrichten van arbeid. Dus is de budgethouder nog steeds de werkgever en de zorgverlener diens werknemer. Terwijl de SVB niets anders is dan de uitvoerder van de opdrachten die de budgethouder als werkgever verstrekt.

De SVB heeft de feitelijke macht over het budget maar is verplicht op grond van het trekkingsrecht de opdrachten van de budgethouder als budgetbezitter uit te voeren (mits de opdrachten voldoen aan de daarvoor gestelde regels). De budgetverstrekker komt helemaal niet in het verhaal voor want die heeft het bezit van het budget overgedragen aan de budgethouder, wederom binnen de daarvoor gestelde regels.
De verstrekker heeft alleen een overeenkomst met de SVB voor het regelen van de uitvoering van het trekkingsrecht. Waarna de SVB ervoor zal zorgen dat de budgethouder door middel van het trekkingsrecht aan zijn verplichtingen als werkgever, waaronder begrepen de werkgeverslasten, kan voldoen. Hoe dat in de praktijk heeft uitgepakt laten we hier maar even buiten beschouwing, dit blog is bedoeld ter juridische verduidelijking. De overeenkomst van de gemeente en/of zorgverzekeraar met de budgethouder om het toegekende bedrag ter beschikking te stellen aan hem/haar staat hier helemaal los van.

Zoals gezegd is dit blog bedoeld ter juridische verduidelijking, ik hoop dat het me gelukt is dit waar te maken en dat een en ander daadwerkelijk duidelijker geworden is. Maar één ding is zeker, ook al mis je de juridische haarkloverij in deze, je bent als budgethouder nog steeds de werkgever van de mensen die je inhuurt met alle gevolgen van dien!